BIOGRAFIE FRANK BLUEKA

Frank Blueka's muziek is te typeren als soulvol, met invloeden uit moderne rock, blues, folk en Ierse invloeden. Sinds Frank internationaal zijn eigen weg gaat heeft zijn carrière een verrassende wending gekregen. Wereldwijd worden songs van zijn albums Acoustic Avenue, Room88 en Harvest Waits gestreamd. Nieuwe singles als SEVEN YEARS en MY BIRD trekken veel bezoekers op YouTube en op INSTAGRAM bouwt Frank aan een trouwe club volgers. Zijn vakmanschap valt op, maar ook zijn liefde voor het songschrijven. Frank Blueka laat zich inspireren door songwriters als David Gray, Lady Gaga, Christie Moore, Lewis Capaldi. Kelly Jones (Stereophonics) en Tom Waits… Maar ook door songwriters uit Uruguay en Argentinië als Jorge Drexler en de artistieke Juana Molina.

Als je Frank vraagt wat voor muziek hij maakt dan zegt hij: “Songs, het liefst in al hun eenvoud. Ik blijf heel lang met mijn akoestische gitaar en piano arrangeren. En vaak maak ik een melodielijn door gewoon wat klanken te murmelen of te neuriën. Deze middelen beperken me soms, aan de  andere kant zorgen ze ervoor dat ik me niet teveel verlies in de mogelijkheden. Het is de kunst om gemaakte creativiteit vast te houden. Daarom maak ik altijd opnames van de eerste pure versies van nieuwe ideeën. Gitaar en zang tegelijkertijd of piano en zang. Dat neem ik puur op als een bron concept.  Daarna geef ik het liedje de kans om in een voller arrangement te verbreden…“

Voor de verbreding van zijn sound werkt Frank Blueka sinds begin 2020 samen met Producer-mixer Raymond van der Vechte. De twee combineren een akoestische sound met beats en een sfeervolle flow. Het resultaat: een haast filmische verbreding van Blueka’s akoestische geluid. De eerste single van 2020 'SEVEN YEARS' was daarvan het eerste voorbeeld. Opvolger 'MY BIRD' kreeg opvallend veel reacties op YouTube en zit op het moment van dit schrijven op 52.000 hits. In deze februari tijd zijn de heren bezig met de release van een fraaie cover van Lady Gaga “Always Remember Us This Ways (Arizona Sky).

Inspiratie voor zijn teksten zijn teksten vindt Frank in mystieke verhalen, dromen en gewoon dagelijkse beslommeringen. Aangevuld in eigen woorden: "Gevoelens van liefde, verlangen, woede, humor, verdriet kunnen ineens een plek krijgen in een song. Ik weet nooit precies hoe dat proces precies bij mij werkt. Soms ontstaat een song heel snel, soms is het lang schuren en schaven. Net zoals een beeldhouwer dat kan doen of een schilder zijn kleuren blijft mengen. Het zijn de flarden van emoties en ervaringen die samen een geheel vormen binnen een song. Als dat gevoel van een geheel sterk wordt, dan weet ik dat het bijna af is…".

Frank is in Heerenveen geboren. Speelde jong piano, leerde stukken uit zijn hoofd omdat hij niet goed noten kon lezen. Billy Joel, Chopin, Mozart. Maar zo grillig als hij was liet hij de muziek ineens vallen omdat hij liever voetbalde en buiten wilde spelen. De musicus in Frank leek het onderspit te delven. Op zijn zeventiende echter. Toen hij op zichzelf ging wonen en naar Zwolle vertrok, pakte hij de muziek weer op door gitaar te gaan spelen. Waarom gitaar? Het antwoord geeft Frank nuchter: “Eigenlijk puur praktisch. De piano was niet zo makkelijk op mijn rug mee te nemen…”.

De gitaar bleek een goede keus. Na gitaarlessen van Jan Bartlema (klassiek), Anton Arema (pop) en Ralph de Rosario (jazz) begon Frank Blueka zijn eigen stijl te vinden en ook te accepteren dat hij het anders deed dan vaak traditioneel werd beoogd. De straatschoffie mentaliteit, de underground en het bandleven heeft hem misschien nog wel het meest gevormd. Frank speelde korte tijd bas in een punkband, was lead-gitarist van de schoolband die later doorging als cultcoverband. Frank werd zanger in dezelfde band omdat de toenmalige zanger door een bekende band werd weggeplukt. Durfde eerst niet te zingen en ging een zomer in Antwerpen op straat spelen om de lef te krijgen om in het openbaar te zingen. Raakte geïnspireerd door Belgische bands als Deus en Zita Swoon. Richtte toen eigen bands op als Tuesday’s Gone, Ooops Danny en BLZ15 (o.a. DWDD). Hij verliet de laatste band om definitief een solo carrière te starten. Als professional, ruimdenkend, als broodspeler, liefst zo puur mogelijk. Dat kwam terug in zijn eerste geschreven en uitgebrachte songs.

Zijn eerste inmiddels  uitverkochte album is voor een groot deel met 2 doorsnee SM58 microfoons opgnomen en een digitale 6 sporenrecorder. Soms half onder de microfoons hangend om zowel het gitaar als de zang in samenspel goed op band te krijgen. Knippen, plakken en loops maken kende hij nog nauwelijks. Het resultaat was dat zijn debuut CD “Acoustic Avenue”. Met plays op landelijke radio en het in folk kringen hoog gewaardeerde “Spancil Hill” gaf Frank meteen zijn visite kaartje af. Acoustic Avenue is het debuut album van Frank Blueka uit 2008. Room88 volgde in 2012, Unplugged Live (beperkte oplage) in 2015 en Harvest Waits in 2018.

De laatste jaren heeft Frank Blueka een gerenommeerd team vakmensen om zich heen. De puurheid en het op gevoel werken blijven echter een belangrijke troef binnen Frank zijn songschrijven. Het blijft de kern van zijn songschrijven. Hij werkt daarom altijd lang in zijn eigen “White Room Studio” voor hij met zijn ideeën de andere vakmensen opzoekt.

Wat wonen betreft bleef Amsterdam regelmatig trekken, maar zijn muzikale hart en roots zijn eigenlijk niet plaatsgebonden. . De liefde bracht hem terug naar het Oosten van het land. Daar heeft Frank Blueka heeft zijn plek gevonden in het knusse Deventer. Hij heeft er zoals genoemd zijn muziekstudio en woont er met zijn vrouw en kleine dochter van zeven.